هاشم جاوید درگذشت. هاشم جاوید در ذهن من نامی مهم و ماندگار است. او را هیچگاه ندیدم اما نامش سالهاست که مدام روبرویم است. نمی­‌دانم چه کسی، چطور و چه کتابی مرا به کتاب «حافظ جاوید» ارجاع داد که از آن پس در کنار دیوان، آن شد کتاب بالینی­‌ام. کتابی که او را به عنوان انسانی دقیق، نکته‌سنج و به قول معروف آدمی این کاره نشان می­‌داد، آدمی که هیچ اهل نشان و نمایش نبود و کنج خانه­‌اش در شیراز، آرامگاه مغز و روحش بود.

 گویا این انزوا بعد از گلایه و رنجش از احمد شاملو در باب گفتارهای مشهور و جنجالیِ مربوط به شاهنامه‌­اش شدت می­‌گیرد و تا دیروز هیچ، که این خبر می­‌رسد وُ بعد تا ابد، انزوایی مدام، تا ابد، کنجی جاویدان. جاوید اهل شیراز بود اما در اردیبهشت پتیاره­‌ی تهران درگذشت و در بهشت زهرا، این گورستان کبیر به خاک سپرده شد.